Wel weinig, maar toch ook veel. Nederland is een land dat weinig op heeft met nationale feestdagen. Zo is 5 mei alleen voor ons ambtenarenkorps een vrije dag, toch viert Nederland op die dag de bevrijding van onder andere het juk van de tweede wereldoorlog. Op 4 mei herdenken we alle Nederlanders die onder oorlogsomstandigheden gesneuveld zijn. Ik heb er steeds meer moeite mee dat kerkelijke feestdagen die voor de meerderheid van de bevolking geen betekenis meer hebben wel een vrije dag opleveren, terwijl echte nationale feestdagen die voor iedereen waarde zouden moeten hebben gewone werkdagen zijn. Nou ga ik er niet voor pleiten om Hemelvaartsdag of tweede Pinksterdag in te leveren voor 5 mei, wel vind ik het steeds meer een taak van werkend Nederland om meer stil te staan bij belangrijke nationale feestdagen.

In een tijd waar steeds wordt gehamerd op loonmatiging is het best een goed moment om de strijd rond de nationale feestdagen aan te binden. Nationale feestdagen zoals 5 mei en de Veteranendag (29 juni) nodigen uit om stil te staan bij medeburgers die een (te) hoge prijs betaald hebben voor onze vrijheid. Als het dus moeilijk wordt om dat laatste half procentje loonsverhoging binnen te halen kan een extra vrije dag best een goede compensatie zijn. Het prikt mij nog steeds dat Duitsland in het recente verleden de dag van de eenwording kon invoeren, terwijl wij er al meer dan 60 jaar moeite mee hebben om 5 mei eindelijk eens een volwassen feestdag te maken.

Patriottisme in Nederland beperkt zich kennelijk toch die enkeling die een sticker op de auto plakt dat hij onze jongens in den vreemd steunt, het wordt tijd dat we er allemaal eens bij gaan stilstaan. De orkan daar een rol in spelen. Samen met de vakbonden is deze wens beslist te vervullen.